Wedstrijdverslagen

Zaterdag 1 oktober, Lemmer: 5^de (5 pnt)
Bij aanvang van deze wedstrijdreeks was er enige verwarring in welke groep we zouden starten. Eerst ingedeeld in groep 2, maar na een telefoontje van Erik met de wedstrijdleiding dan toch gestart in groep 1. En daar konden we dan ook mooi in strijden als training op het komende seizoen. Hoe zouden we tussen de IFKS A-klasse en de SKS-skūtsjes stand houden.
De start werd een uur uitgesteld, omdat er te weinig wind stond. Om even voor twaalven was dan toch de start. Douwe had goed gezien dat we moesten starten tussen de helft van de startlijn en het startschip. Sikke Heerschop lag boven ons vanuit de start, maar was al snel geen partij meer. De nieuwe lichtweer fok was machtig en trok ons vooruit achter het 'Doarp Grou' aan. Bij de bovenboei moesten we net achter de 'Twee Gebroeders' van Drachten aan draaien, maar Walter de Vries hadden we met deze actie wel opgesloten. Vijfde bij de bovenboei. Voor ons alleen SKS-skūtsjes: Grou, Sneek, Joure en Drachten. Het voor de windse rak zou meer dan anderhalf uur duren. Om de concentratie dan hoog te houden is moeilijk. Een kleine afleiding is dan wel prettig. Eerst was het Frits die zijn zeilbroek liet zakken vanwege de warmte. Hij had er een korte broek onder (gelukkig). Albert Visser van Drachten volgde zijn voorbeeld, maar stond ineens in zijn onderbroek op het achterdek. Even later had Sjouke hoge nood en deed een poging langs de vaargeul op het moment dat een tegenmoetkomend jachtje foto's van ons aan het nemen was. De hoge nood was ineens over, maar de foto's waren al genomen. Hierop kreeg Sjouke de bijnaam 'Sjouke Porno'.

Zaterdag 13 augustus, Hylpen: 6^de (17 pnt)
Wat we van te voren niet wisten is dat het een bijzonder kampioenschap zou worden. Het voorseizoen was overschaduwd door veel personele mankementen. Zo was Ebbel Snip ons ontvallen en nu was vlak voor het kampioenschap ook nog de nieuwe schoteman Egbert Mulder uitgevallen met teelbalontsteking.
Traditiegetrouw de laatste jaren voeren we met Koos Lamme richting Hindeloopen waar het Iepen Frysk Kampioenskip Skūtsjesilen vandaag een prachtige ouverture beleefde op het IJsselmeer. Een mooie zuid-zuidwesten wind kracht drie stond garant voor een schitterende race in de olympische baan die wedstrijdleider Gerlof van Wieren had uitgezet. Vlak voor de wedstrijd werd uit eerbetoon voor Ebbel genokt. Alle bemanningsleden van de ‘Jonge Rein’ brachten hun laatste groet uit aan Ebbel en aan zijn vrouw Fokje die op het startschip aanwezig was. Een emotioneel moment voor velen.
De wedstrijd werd in één keer gestart, maar als elfde bij de bovenboei betekende dat er een flinke inhaalslag gemaakt moest worden door de ‘Jonge Rein’. Tactisch was e.e.a. van te voren door Erik en Rein Jonker uitgedacht. Vrij varend werd in de eerste route Koos Lamme en Peter de Koe voorbij gevaren. Toen Remy de Boer en Wiebe Leenstra elkaar bij de halfwindseboeironding dwars lagen konden Cees Riezebos en wij ervan profiteren. We lagen 7^de en de weg naar voren was ingeslagen. In de derde route draaide de wind. De voorsten profiteerden hiervan en liepen verder uit. Wij waren inmiddels Cees Riezebos gepasseerd en zochten de aanval op Tjitze de Jong van de ‘Roos van Dekema’. Op weg naar de finish maakte Cees een slag om het meer en wij met Tjitze door het veld. Hierbij moesten we wel twee keer extra overstag maar Tjitze was binnen bereik. We konden echter Tjitze niet pakken en tot overmaat van ramp moesten we achter Cees en voor Peter de Koe draaien. Hierdoor lagen we wel hoger dan Cees. Met een knik op de schoot stoven we over bakboord naar de finishlijn. Cees kon de finishboei niet bezeilen en maakte een dramatische opschieter waarbij de boei werd geraakt en ze ening moment over stuurboord kwamen liggen. Fokkenisten Maarten Blanken en Frits Jansen riepen Cees aan: “BAKBOORD!”. Bemanningsleden van Cees lachten het weg en ook Cees draaide op aandringen van Erik geen strafrondje. Het protest dat volgde werd in de protestkamer door Erik verloren. Cees had aangegeven dat hij geen ruimte had gekregen om het het merkteken te ronden. Ook getuige Peter de Koe was zeer verbaasd over de uitkomst, omdat er meer dan een halve scheepslengte ruimte was.
Op het moment dat Erik richting protestkamer was vertokken aan boord van Peter de Koe werd op de dijk Egbert door ons begroet door het hijsen van twee venders met de fokkeval. Grote hilariteit aan boord en op de wal, al werd het in eerste instantie niet begrepen.

Maandag 15 augustus, Starum: 6^de (23 pnt)
Na een rustdag op het volgschip de ‘Vriendentrouw’ en met een potje voetballen tussen bemanningsleden en de kinderen, was de tweede wedstrijddag aangebroken. De wind kwam uit het noordwesten met 3-4 Bft. Schitterend weer waarbij ook de kleur van het water zeer bijzonder was. Egbert was er inmiddels weer bij op het achterdek. Hij kon zijn afwezigheid zaterdag niet aanzien en dus dan maar wat pijn verbijten. Na een sleep van Sint Bekkema uit de haven draaiden we het zeil erbij. De start lag bij de pin. Een korte slag over bakboord en dan met ruimte voor de ‘wal’ over stuurboord weg. Dit pakte anders uit. Vanuit de start kwamen we in een mźlee van skūtsjes terecht. Knap manoeuvreerde Erik de ‘Jonge Rein’ er door heen. Om ons heen wapperden de rode protestvlaggen en waren er aanvaringen. Hierdoor werd de bovenboei als negende gerond. Wederom moest er op eigen kracht naar de voorhoede gezeild worden. Wiebe Leenstra en Bouke van der Vaart waren al snel geen partij meer. Koos Lamme en Tjitze de Jong waren in de olympische baan stugger. Maar ook die werden voor de wind verschalkt. Er werd in de volgende route tempo gemaakt. De afstand tot achterligger Koos Lamme werd ziender ogen groter. Bij een toenemende wind werd er door Meinte Visser en Alfred Hoekstra een broekreef in het grootzeil geknoopt en de hals verzet om het onderlijk strakker te kunnen zetten. De eerste vijf waren voor het grijpen. Maar de wedstrijd was hiervoor net te kort. Bij de sluis stapten Frits en Erik van boord om het protest van zaterdag met nieuwe feiten te heropenen. Dit werd echter niet ontvankelijk verklaard. Samen met Pascal van Es en Yke Hokwerda kwamen zij met hun mooie Frisian Cruiser in Heeg bij de inmiddels aangemeerde eenmastklipper 'Vriendentrouw', welke van 1907 tot 1981 dienst had gedaan als vrachtschip. In 2010 is het 30 m lange schip geheel aangepast aan de nieuwste eisen van de Scheepvaart Inspectie. Pieter zou deze avond op het skūtsje slapen i.v.m. rugklachten.

Dinsdag 16 augustus, Heech: 2^de (25 pnt)
Ondanks dat Pieter van meer ruimte had genoten op het skūtsje kon hij vandaag niet mee. Weer een wisseling op het achterdek. Yke werd gevraagt om bij het zwaard te zitten en Jorn Jansen zou i.p.v. Jelle van der Velde op deze ondieptes gaan peilen bij windkracht 3-4 vanuit het zuidwesten. Meinte kwam hierdoor als foarhālder op het voordek. Een super formatie zou later blijken op ‘ons’ water.We hadden een goede start en lagen snel op een vierde plek. Na het ronden van de bovenboei werd in het halwindse rak van de olympische baan Cees Riezebos op snelheid voorbij gezeild. ‘De Lege Wālden’ van Willem Prins en de ‘Zeldenrust’ van Kees van der Kooij lagen nog voor ons. Voor de wind en in de halfwindse rakken liepen we zo snel in op beiden dat in de derde route voor de wind ‘De Lege Wālden’ in een tactisch manoeuvre bij de benedenboei werd gepakt. Erik liet het skūtsje een beetje vallen om vervolgens eerder te gijpen en aan de wind naar de beneden boei te varen. Hierdoor kwamen we boven ‘De Lege Wālden’ te liggen. Zij anticipeerden te laat en waren verslagen. Met nog één route te zeilen was alleen de ‘Zeldenrust’ nog voor ons. We begonnen deze route met een achterstand van ongeveer 200 m. In het laatste kruisrak naar de finish koos Kees van der Kooij ervoor om niet op ons te zeilen, maar ging overstag voor een slag door het veld. Dit was onze kans. Het werd een spannend eind. Op naar de finish leek het zelfs even of wij Kees konden verschalken. Ook de C-schepen hadden we inmiddels ingehaald en lagen om ons heen. Er ontstond aan boord bij ons discussie tussen Erik met Rein en Douwe van der Velde over hoe de finish er in lag. Erik stuurde omhoog terwijl Douwe wou vallen om Kees geen ruimte te geven. Erik had gezien dat de finshlijn er enigsins schuin in lag. Door dan omhoog te gaan ben je eerder bij de lijn. Kees kon door de verwarring net voor onze kop draaien en we finishten boord aan boord. Super hoe de ‘Jonge Rein’ de 200 m achterstand in één route had goedgemaakt. De tweede plek werd ook door de aanhang op het volgschip luid gevierd. De vlag kon in de mast. ’s Middags werd de ‘Lytse Lies’ door ons met applause ontvangen toen zij het wedstrijdwater opkwamen varen na een onfortuinlijke aanvaring met de ‘Raerder Roek’ een dag eerder. De wedstrijd van de A-klasse, waar de ‘Grutte Pier’ van Delmer Los in een vlaag omsloeg, werd lekker onderuit op het voordek met een biertje bekeken. In het Heechhūs werden we ‘s avonds door de bemanning en schipper van ‘De Lege Wālden’ gefeliciteerd om de superactie waarbij we hen eerder die dag inhaalden.

Woensdag 17 augustus, Sleat: 5^de (13 pnt (met aftrek))
’s Ochtend vroeg vertrokken we van het eiland de Rakkepōlle, door Wāldsein, naar de Sleattemer Mar. De brugwachter in Wāldsein was even vergeten dat de openingstijd van de brug deze dag om 07:00 uur begon. Het lag er dan ook stampende vol toen we er om 07:45 uur pas door konden. Schipper Bas van de ‘Vriendentrouw’ moest daarna zijn vriendin Freya nog aan de wal zetten. Leuke bijkomstigheid bij haar was dat Freya de dochter van Kees van Zon was, die we in 2007 bij ons hadden met zijn klipper ‘Zuiderzon’. Het volgschip werd daarna tegen het wedstrijdveld voor anker gegooid. Een mooi plekje om alles te kunnen volgen op deze zonnige dag. De wedstrijdleiding had deze week voor het eerst een gate als wedstrijdbaan uitgelegd bij een zuidwesten wind met weer 3-4 Bft. Pieter was er weer bij op het achterdek, maar Jorn peilde ook hier op de ondieptes.Het was een wedstrijd waar door de gate weinig in te halen was. Uit de start lagen we super en hadden de andere skūtsjes op slot. Maar Erik was ongeduldig en ging te vroeg overstag. Hierdoor konden vier skūtsjes eerder bij de bovenboei komen. Er was daarna eigenlijk maar één slag mogelijk na het voor de windse rak. Dat was de bakboordslag naar Wāldsein en dan naar de bovenboei. We hebben het één keer geprobeerd om het via de andere kant te bezeilen, maar dat pakte niet goed uit. Erik was wederom te ongeduldig om na de bakboordslag eerst achter Willem Timmer aan te blijven zeilen en later de slag door het veld weer niet geheel af te maken. Van begin tot eind bleven we op de vijfde plek zeilen achter de ‘Ora et Labora’ van Willem Timmer. Vlak achter ons eindigde vandaag de ‘Zeldenrust’ van Kees van der Kooij die de slag door het veld wel afmaakte en daardoor vanuit het achterveld heel dichtbij kwam. Na de wedstrijd verkasten we naar Follegea. Bas, die niet vaker op het binnenwater had gevaren, zette op de Hjerringsleat even vol gas. In de Riensleat werd het pontje al slaomend voorbijgevaren, waarbij de hekgolf bijna een vletje op de wal zette.
Pieter vierde vandaag zijn verjaardag. Er hingen slingers in de roef van het volgschip en de kinderen verraste hem met serpentienes. Als een rastafari zat hij er bij, waardoor zijn bezoekende vriendin Maaike hem bijna niet herkende. De verjaardag werd ’s avonds zonder de vrouwen gevierd die een LADIES NIGHT hadden in de feesttent van Sleat.

Donderdag 18 augustus, Ychten: 5^de (18 pnt)
Alfred had buikloop en gaf bij het ontbijt aan op het volgschip te blijven. De dag begon daarna met lichtelijke paniek .... Rein viel tussen wal en schip in het water. Het rubberbootje dat door Meinte zijn zoon Rienk werd bevaren, bracht eerst nog even onaangekondigd een bemanningslid van Floris Bottema naar een volgschip. Dit tegen onze planning in. Het duurde ons te lang voordat hij terug kwam. Op dat moment kwam Floris met zijn ‘Harmonie’ door de brug. Hem werd gevraagt om een sleepje. De acties daarop volgden in een stroomversnelling, waarbij Rein het roer van het skūtsje wou vrijhouden van het volgschip bij het draaien van het skūtsje. Douwe had de sleeptros al slippend om de bolder gelegd. Maar het einde van het touw naderde en Douwe maakte de tros vast aan de bolder. Hierdoor kreeg het skūtsje een swieper waardoor de kont een versnelling kreeg die Rein niet kon opvangen en plons. Frits reageerde snel door het trapje uit de durk te halen, waar gelukkig nu geen venders oid aan bevestigd waren. Rein kon snel weer aan boord worden geholpen. Hij was wel zijn bril verloren, maar verder gelukkig geen mankementen. In het rubberbootje bracht Rienk hem naar Titia om te verkleden om vervolgens weer aan boord te komen.
Aangekomen op het meer werden we vanuit de Lemster Aak LE2 door Simon van der Meulen nog aangeroepen dat de prestaties niet aan het schip konden liggen. Leuk dat hierdoor het balletje dus bij ons lag. Ook op de Tsjūkemar was een gate te bevaren. Vanuit de start kwamen we met een noordoostelijke wind redelijk goed weg. Als vierde bij de bovenboei achter Willem Prins en Willem Timmer. Na de spreader werden we in de kopgroep voor de wind afgedekt door het achteropkomende veld waar Peter de Koe snelheid kreeg door diagonaal door het veld tempo te maken. Wij konden hierop niet antwoorden door de schepen die bij ons lagen. Peter schoof dan ook bij de onderboei voorlangs. Er volgde daarna een mooie strijd tussen Peter en ons, maar we konden hem niet meer pakken. Ook vandaag gaf de gatebaan te weinig om tactisch iets te kunnen ondernemen. Na de finish hielden we naulettend de concurentie in de gaten bij het finishen. Op de finish haalde Johannes de Vries met een opstekker verschil de ‘Grytsje Obes’ van Romke de Jong nog in.
Terugkomend in Follegea bij het volgschip kregen we een lekkere kom brocolicremesoep. Op het volgschip werd op de tocht naar Lemmer, zoals iedere dag, heerlijk eten klaargemaakt. De groenten, aardappelen en fruit waren ook deze week weer keurig verzorgt door Jos Bijlsma uit Surhuisterveen. Daarnaast hadden we ook kant en klaar maaltijden gekregen, beschikbaargesteld door het Antonius Ziekenhuis Sneek.

Vrijdag 19 augustus, De Lemmer (I): 3^de (21 pnt)
Komende in Lemmer stonden we in het klassement op een vijfde plek. Promotie was nog binnen handbereik. Sybren Gosse van der Velde die de hele week alle boeirondingen noteerde kreeg hier vandaag niet de tijd voor. Er stond namelijk een straffe wind, 4+ Bft, vanuit het zuidwesten.
Remy de Boer nam ons op sleep de baai in. De zeilen werden daar een tweede keer strakker aangestropt door Douwe waardoor ze flakker stonden en de wind beter konden losen. Vanuit de start waren we goed weg in een kopgroepje van drie met ‘De Lege Wālden’ en de ‘Zeldenrust’. In het voor de windse rak riep Kees van der Kooij ons aan om hem en ‘De Lege Wālden’ niet af te dekken, maar eerst met z’n drieėn een gat naar het achterveld zien te maken. Dit leek ons ook een goede strategie om een podiumplaats te garanderen. In de tweede route zette wij echter wel de aanval in op de ‘Zeldenrust’. Zoals de gehele week liepen we weer bijzonder snel in het voor de windse rak. Aangekomen bij de bendenboei van de gate lagen we naast de ‘Zeldenrust’. De ‘Zeldenrust’ moest verdedigen waarbij ze op de gijp kwamen te liggen. Met man enmacht probeerden ze dit te voorkomen, maar het was niet te houden. Hun giek swiepte over het dek en klapte met een noodgang tegen onze giek. De houtspaanderds vlogen door de lucht. Even was er schrik dat de schade te groot was om verder te varen, maar dat viel gelukkig mee. De eerste aanval was hiermee wel door Kees gepareerd, die ’s avonds zijn excuus aanbood met een krat bier en 200 euro. In de volgende route zette wij de tweede aanval in. Voor de wind werd het grootzeil gereefd, want de wind bleef toenemen. Volop actie aan boord en met name de middendekkers Alfred en Meinte hadden handen te kort. Na het ronden van de benedenboei lagen we weer vlak achter Kees. Met het gereefde zeil zouden we evenwichtiger door het water gaan, wat ook gebeurde. Maar bij het ronden van de boei zat het touw van de hals verkeerd. Alfred trok deze vervolgens los waardoor de halshoek van het het zeil omhoog ging. Hiermee werd het zeil boller en konden we geen hoogte meer houden met als gevolg dat we onder Kees wegzakte. Wederom was de aanval mislukt en een derde plaats bleef over. Toch een mooi resultaat na een felle strijd, waar misschien meer in had gezeten. De vlag kon wederom in de mast, en dat staat in Lemmer toch altijd mooi. ’s Avonds konden we genieten van een heus optreden van de populaire Friestalige arbeiders rockgroep ‘De Hūnekop’ op het voordek van het volgschip van ‘It Swarte Wief’. We hadden de nummers de hele week al aangehoord door een meegenomen CD van foarhālder Sjouke Dijkstra.

Zaterdag 20 augustus, De Lemmer (II): 1^ste (21,9 pnt)
Al weer de laatste dag. In het klassement was alleen ‘De Lege Wālden’ voor ons nog in te halen, al was het verschil 9,1 punten. De ‘Grytsje Obes’ was niet meer te pakken met een slechtste aftrek van 7 punten. Dus de strijd ging om een derde plaats en promotie naar de A-klasse.
De startplek werd door Douwe en Erik bepaald bij de pin. Hier werd vier keer gestart. De eerste start was een algehele valse start. Bij de tweede en derde volgde uitstel. Jammer want we draaiden telkens op het juiste moment in het juiste gaatje. Maar ook bij de vierde start pakte het redelijk goed uit. Uit de start bij het strand zette we koers naar de vaargeul. Romke de Jong werd aangeroepen om ruimte voor de ‘wal’. Romke gaf ons die ruimte en we konden ongehinderd koers zetten naar de bovenboei. Er kwamen veel schepen over bakboord naar de bovenboei. Cees Riezebos was de eerste. Het leek er even op dat we achter hem moesten draaien, maar met een vlaagje stuurde Erik de ‘Jonge Rein’ naar de boei. Met een opschieter konden we hierdoor voor Cees als derde de boei ronden en liepen daarna snel uit op hem. Robert de Jong lag met zijn ‘Frisia’ op zijn thuiswater voor ons en ook Kees van der Kooij. Robert was een naaste concurrent met 2 punten achterstand op ons. In de volgende route van de olympische baan was de snelheid van de ‘Jonge Rein’ in de halfwindse rakken weer groot. De ‘Zeldenrust’ werd zowel door Robert als door ons voorbij gevaren. Met deze stand waren we vierde in het algemeen klassement, maar de ‘Zeldenrust’ mocht niet tussen Robert en ons komen. Dan waren we op 0,1 punt vijfde. Met de snelheid van de ‘Jonge Rein’ was verdedigen geen optie. De strijd werd aangegaan met Robert. Bij het aansnijden van de halfwindseboei werden de voordekkekers getest op hun stressbestendigheid. Het pinnetje van de inpikker aan het schotenblok vloog eruit, waardoor de fok los kwam. Maarten kon optijd de fok nog vastpakken. Frits handelde snel door de lichtweerschoot in te pikken, die was klaargelegd voor de voorspelde afnemende wind. Maarten kon zodoende verder zeilen, maar ideaal was dit niet bij wind van 3 Bft. In de durk werd een harp en een andere inpikker gepakt door Frits en aan het schotenblok vastgezet, om vervolgens weer aan de fok te zetten. Inmiddels was de volgende boei bereikt. Deze consternatie was door het accuraat handelen van de voordekkers op het achterdek niet eens opgemerkt. Zij waren bezig met het inhalen van Robert de Jong, wat door de voordekkers daarna pas werd geconstateerd. Nu lag Robert achter ons wat voor het klassement betekende dat we als vierde zouden eindigen. Dit was in de laatste route prioriteit om vast te houden. De ‘Zeldenrust’ die naar de finish nog een aanval inzette vanaf de derde plek lieten wij gaan. We kwamen naar de finish toe bij de skūtsjes van de C-klasse. De ‘Oant Moarn’ draaide voor onze kop, maar zij konden niet onze hoogte lopen en zakten onder ons weg. Robert kon er dus niet van profiteren. We stoven op de eindstreep af. Een knal uit het geweer op het finshschip betekende voor ons de eerste dagoverwinning in de B-klasse. Super blijdschap overheerste het besef dat de promotie op 0,1 punt niet was behaald. ‘De Lege Wālden’ had het verschil met ons op 4 pnt weten te houden. Langs het strand werd het publiek toegezwaaid en werd door ons zingend PETER BEDANKT ingezet, voor de afscheidnemende Peter de Koe.
Bij de sluis werd wederom de vlag in de mast gehangen en het skūtsje opgeruimd. Er was berusting onder de bemanning. We hadden per slot van rekening een schitterende zeilweek gehad met mooie resultaten. Er was nog één formaliteit af te handelen. De dagprijs in de feesttent ophalen en de kampioenen te feliciteren. Bij de huldiging van de kampioen in de A-klasse konden wij onze oren niet geloven. Sieb Meier, voor de vijfde keer kampioen van de A-klasse, kondigde aan dat zijn dochter Froukje Osinga-Meijer het helmhout op de ‘Jonge Jasper’ van hem zou gaan overnemen. Dit betekende dat de ‘Jonge Jasper’ komend seizoen in de C-klasse zal starten met haar nieuwe schipperske en dat wij de eerste waren om de vrijgekomen plek komend seizoen te mogen opvullen in de A-klasse. Het feest barste los onder de nog aanwezige bemanningsleden. Er waren namelijk ook een aantal die de voorkeur hadden gegeven aan de Wytgaardster Merke.
Promotie was dus toch gehaald conform doelstellingen. Volgend jaar komt de ‘Jonge Rein’ dan ook in de A-klasse uit van de IFKS 2012.